ΚΑΒΑΛΑ είναι το blogging

παρακολουθώ αρκετή ώρα τη συζήτηση που διεξάγεται εδώ, και εδώ σχετικά με την εκδήλωση για την εμπειρία του blogging που οργανώθηκε στην Καβάλα

όπως έγραψα και σε σχετικό σχόλιο στον πρώτο σύνδεσμο που φιλοξενεί το κείμενο από την x-psilikatzoy με βάση το οποίο ξεκίνησε η όλη συζήτηση, αν κάτι φαίνεται από όλη αυτή την υπόθεση είναι απλά ότι η εμπειρία του blogging δε χωρά σε εκδηλώσεις / αποτιμήσεις με τη μορφή που εννούν οι περισσότεροι (και αναφέρομαι στους εκτός μπλογκόσφαιρας, ίσως και σε κάποιους εντός αυτής)

το διαδίκτυο είναι λίγο μικρότερο από το σύμπαν και χωράει τους πάντες, όποιος προσπαθήσει να το καπελώσει ή να το ΚΑΒΑΛΗΣΕΙ απλά εκτίθεται

αντίθετα σε εκδηλώσεις όπως αυτή της Καβάλας (που σίγουρα οι διοργανωτές της την ξεκίνησαν με τις καλύτερες προθέσεις και απ’ ότι φαίνεται κοπίασαν για να πετύχουν κατά το δυνατόν καλύτερο αποτέλεσμα) δείχνουν πως οι εκδηλώσεις σαν κι αυτή δε χωράνε το blogging, όχι το ανάποδο

αν δείχνει κάτι η εκδήλωση για την Εμπειρία του blogging που διοργανώθηκε στην Καβάλα, είναι ότι το blogging είναι καβάλα και πάνω από όλα αυτά

όπως έγραψα και στο σχόλιο που άφησα εκεί:

ο καθένας γράφει από το σπίτι του («Ειδήσεις από το δικό σου δωμάτιο» είναι ο υπότιτλος του σχετικού βιβλίου του Ανδριωτάκη), χωρίς μικρόφωνο, χωρίς χρονόμετρο, χωρίς να καπελώνει κανέναν και κυρίως χωρίς να προσπαθεί να επιβληθεί η να μονοπωλήσει μια συζήτηση (είναι μάταιος κόπος)

τα παραπάνω βέβαια υπερβαίνουν κατά πολύ την όποια λογική διοργάνωσης της όποιας εκδήλωσης – συγκέντρωσης

Advertisements

9 Σχόλια to “ΚΑΒΑΛΑ είναι το blogging”

  1. Rodia Says:

    Θα συνηθισει ο κοσμος, που θα παει; Στην αρχη μας ειχαν βαλει συλληβδην στο στοχαστρο μερικοι δημοσιογραφοι, τωρα που εκεινοι (τα ΜΜΕ) εκτεθηκαν, σειρα στο στοχο πηραν οι πρωτοποροι, βαλλομενοι απο τους «αντιπαλους» που ζουν στην «πραγματικοτητα». Σε λιγακι, αφου γινουν και αλλες εκδηλωσεις (που θα γινουν!) σε αλλες πολεις, το blogging θα γινει αναρπαστο!
    Υπομονη… 🙂

  2. animats Says:

    @ Rodia:
    καλώς ήρθες,
    σίγουρα είναι μια στενάχωρη κατάσταση, τόσο για όσα αναφέρει η x-psilikatzoy, (http://xpsilikatzoy.wordpress.com/), και όλα τα σχόλια που γράφτηκαν με αφορμή το κείμενό της, όσο και γιατί ο http://diathlasis.blogspot.com/2008/03/blogging_27.html αποφάσισε να διακόψει το blogging και κλείδωσε το blog του (ελπίζω να το ξανασκεφτεί)

    αν συνδυάσουμε τα παραπάνω με τα πρόσφατα γεγονότα του press.gr, ίσως να μιλήσουμε για απλές συμπτώσεις, ίσως να μιλήσουμε για μια διαρκώς εντεινόμενη διαμάχη ανάμεσα στα παραδοσιακά ΜΜ-μη-Ε (Μέσα Μαζικής μη-Ενημέρωσης) και τους bloggers, ίσως για κάτι άλλο

  3. omadeon Says:

    Σωστό το ποστ (όπως και το άλλο).

    Κανένας δεν θα «συνηθίσει», γιατι τίποτε δεν υπάρχει _ΣΤΟ οποίο_ κανείς να συνηθίσει, δηλαδή…
    τίποτε πέραν όσων έχουν… εθιστεί,
    (και αποτελούν ενεργά κύτταρα μιας Συλλογικής συνείδησης, καλής ή κακής).

    Υπήρξαν άνθρωποι που αδικήθηκαν κατάφορα στις πρώτες σπασμωδικές και ναρκισσιστικές αντιδράσεις των καβαλημένων βλόγερ, αλλά μίλησαν μετά σταράτα νομίζω (π.χ. Κατερίνα Μάλλιου)…

    Πάντως ΕΧΩ ένα ερώτημα που ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ να απαντήσει ποτέ της η Ψιλικατζού, ένα ερώτημα που ΔΕΝ θα θέσω ΤΩΡΑ γιατί έχω δουλειά, ΟΥΤΕ και με ενδιαφέρει να γίνω γνωστός (περισσότερο) – ίσα-ίσα ανατριχιάζω…

    Και ο λόγος που ΔΕΝ μπορεί να απαντήσει το ερώτημα είναι γιατί δεν μπορεί ΜΟΝΟ εκείνη να το απαντήσει, ούτε μπορεί ΜΟΝΟΣ του κανείς να το κάνει…

    Η συλλογική συνειδητότητα, λόγω διαδραστικότητας, είναι πλέον ΠΟΛΥ πιο ισχυρή, και αν δεν γίνει συνειδητή, είναι σίγουρα δυνάμει φονικότερη (από την εποχή των μη-διαδραστικών εξουσιαστικών μέσων του «κεντρικού πομπού και των παθητικών θεατών»).

    Και το καλάμι, τους ΠΗΡΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΗΚΩΣΕ στην Καβάλα,
    αλλά ΟΥΤΕ ΚΑΝ το ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ…

    Περισσότερα εν καιρώ! (και στο
    http://panikos.wordpress.com
    )

  4. Reasons to be cheerful are free! (Ελλαδιστανική Μπλογκόσφαιρα ίσον Καλυβισμός και ξερό ψωμί) « Θέση χωρίς αντίθεση ίσον αποσύνθεση Says:

    […] ίσον Καλυβισμός και ξερό ψωμί) Update: Δείτε και αυτό το post (του https://animats.wordpress.com/) για παρεμφερές θέμα, ;oπου εκφράζει ΑΛΛΗ μια […]

  5. animats Says:

    @omadeon:
    θα περιμένουμε να θέσεις τα όποια ερωτήματα, τα οποία καταλαβαίνω μάλλον πρέπει να απαντηθούν από πολλές «ατομικότητες» που ίσως φτιάξουν μία ή περισσότερες) συλλογικότητες

  6. omadeon Says:

    @animats
    ευχαριστώ για την άκρως θετική στάση, όπως εξήγησα και απαντώντας σου στο μπλογκ μου. Στόχος μου είναι να αποφύγουμε τις αρνητικές συνέπειες (1) είτε της διαιώνισης συγκρούσεων, (2) είτε της απώθησής τους.

    Πρέπει να δούμε ΚΑΤΑΦΑΤΣΑ τους «κακούς» εαυτούς μας. Εγώ για παράδειγμα παραδέχομαι ότι κάποτε έβρισα άσχημα, δεν αρνούμαι τα δικά μου λάθη, απλώς προσπαθώ να μην τα επαναλάβω. Κάποια στιγμή όμως κατάλαβα ότι όλες οι μέχρι τώρα αντιλήψεις μας είναι λάθος, η αλήθεια δεν βρίσκεται ούτε σε μένα μόνο ή σε σένα μόνο (κ.ο.κ.) αλλά στην υπέρβαση των ατομικοτήτων μας αν κατανοήσουμε τη συλλογική συνείδηση σαν κάτι λίγο-πολύ αυτονομημένο.

    Με προσεκτική, αδιάκοπη ανάλυση των διαλόγων και των προβλημάτων του διαλόγου, που έκανα στο άλλο ιστολόγιο κάποια στιγμή διαπίστωσα ότι δεν είχα τις απαντήσεις που νόμιζα, είχα εντελώς διαφορετικά συμπεράσματα.

    Και… επανερχόμενος στο θέμα της Καβάλας, θα σου πω ένα από αυτά τα συμπεράσματα: Μπορούμε να κατανοήσουμε τα γεγονότα αυτά, σαν ένα φαινόμενο σύγκρουσης μεταξύ δύο διαφορετικών μορφών συλλογικής συνείδησης, εκείνη των «κομματικά ενταγμένων» (που εν μέρει έκαναν τα γνωστά λάθη και την προσβολή κλπ) και εκείνη των «μπλογκερικών» που άθελά τους μεγαλοποίησαν το γεγονός στη συνέχεια των συζητήσεων υπέρ το δέον ώστε να «νικήσει» η δική τους συλλογικότητα, η οποία όμως… ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ αυτή που νομίζουν, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό και ανεξιχνίαστο.

    Οταν η συλλογική συνείδηση αυτονομηθεί πολύ και ξεφύγει και από το συνειδητό έλεγχο των ατόμων που την τρέφουν, πολλά «περίεργα» πράματα αρχίζουν να συμβαίνουν…

  7. omadeon Says:

    Υ.Γ. Το κλειδί σε όλα είναι ο κεντρικός ρόλος της δαιμονοποίησης, ιδιαίτερα αν πηγάζει από προκατασκευασμένες (από πριν) λανθασμένες προβολές του νου.

    Στην πραγματικότητα, η κυρία που έβρισε την Κωσταντίνα, έκανε «φωναχτή» εκτόξευση των προβολών του Νου της, που… αν συγκρατιόταν, απλώς θα υπήρχαν ακόμη πιο ισχυρές χωρίς ποτέ να βγούν στο φώς (και επίσης στη δημοσιότητα).

    Η ενασχόληση με «μπαλώματα» όπως «συγνώμες» ή «καταδίκες» (=κράξιμο), απλώς επισκιάζει και μπερδεύει το πρόβλημα, δεν το λύνει καθόλου.

    Εκείνο που επιτεύχθηκε είναι μια επισφαλής ειρήνη, που είχε και σαν παρενέργεια τη στενοχώρια και τον αυτοπεριορισμό αθώων ανθρώπων, που είχαν την αξιέπαινη ευαισθησία να πάρουν στους ώμους τους μεγάλο μέρος της συλλογικής ευθύνης για τα γεγονότα (Κώστας Δερμετζίδης νομίζω)…

    Μια πραγματική ειρήνη μέσω επίλυσης των βαθύτερων αιτιών, δεν μπορεί να προέλθει από το συναίσθημα που οι Αγγλοι ονομάζουν «self-righteousness» (και δεν μεταφράζεται παρά ατελώς στα ελληνικά σαν αυτο-επιβεβαίωση)…

    Οι ηθικές καταδίκες, τα κραξίματα, οι στηλιτεύσεις, οι επιθετικές αγορεύσεις, έστω και με τις πιο δίκαιες αιτίες, ΔΕΝ κατορθώνουν τίποτε παραπάνω από την ενίσχυση των λανθασμένων στάσεων του Νου που προκάλεσαν όλα τα προβλήματα, δηλαδή τις δαιμονοποιήσεις.

    ΠΟΙΑ είναι λοιπόν η επιθυμητή ειρήνη; Μάλλον είναι πρώτα από όλα, μία γενναία αποδοχή ισότητας και μη-ιεραρχικότητας στις διαδικτυακές μας σχέσεις. Οποιος καβαλάει καλάμια, δυσκολεύεται μετά στο… ψάρεμα. Και αν το ψάρεμα αφορά ειλικρινείς σχέσεις, ισότιμες και δημιουργικές, δεν έχει καν ανάγκη κανείς το «καλάμι», ούτε να είναι «καβάλα»…

    Η προσπάθεια για ανάδειξη μιας «ιστολογικής ελίτ» η οποία είναι σε θέση να «εκπροσωπεί» τους μπλόγκερ, ή να τους διδάσκει σωστές συμπεριφορές, είναι ΛΑΘΟΣ εξ ορισμού. Ο ΠΟΛΥ αξιόλογος και ταλαντούχος κ. Ζέρβας χαραμίζει τον εαυτό του, με αυτό τον τρόπο. Θετικοί άνθρωποι χάνουν το δίκιο τους. Αγνοί άνθρωποι μετατρέπονται με το ζόρι σε πονηρούς, κ.ο.κ.

    Το να βρίζει κανείς «εν θερμώ» δεν είναι κακό, ή δεν είναι τόσο κακό όσο φαίνεται (απλώς το διαδίκτυο το ενισχύει). Εκείνο που βλάπτει πιο πολύ είναι άλλο, είναι η διατήρηση λανθασμένων κατασκευών του Νου και η εξάπλωσή τους σε άλλους, ιδίως μέσω επιθέσεων κατά της αξιοπιστίας του άλλου. Π.χ. δεν ήμουν μπροστά να δω το σημείο όπου έβρισε η κυρία εκείνη την Κωσταντίνα, αν ήμουν θα μπορούσα ίσως να εντοπίσω το ΛΟΓΟ που «τα πήρε στο κρανίο» απότομα. Μπορεί να ήταν και κάποιος τόνος ανεπαίσθητος στη φωνή της γλυκειάς Κωσταντίνας που της «γυάλισε» σαν υπεροπτικός…

    Δεν είμαι Πόντιος Πιλάτος και δεν θέλω να εξομοειώσω τις υπαιτιότητες, ΟΥΤΕ «δάσκαλος ορθότητας» – προ πάντων. ΑΠΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ είμαι, έχω μελετήσει τον εαυτό μου και άλλους στις ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ στιγμές που χάσαμε τον έλεγχο και αποκαλύψαμε τι έκρυβε ο νους μας. Μπορεί να λέω ότι αυτό το έκαναν κυρίως άλλοι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν το έκανα κι εγώ…

    Η ηθικολογία είναι πληγή. Γυρεύει αιτίες να δικαιωθεί. Εχει ανάγκη από τους κακούς για να αισθανθεί την «ανωτερότητά της». Ομως η ανωτερότητα αυτή είναι πλαστή, γιατί στα δίκτυα είμαστε όλοι ΙΣΟΙ, όχι σε κάθετες σχέσεις μεταξύ μας αλλά σε οριζόντιες.

    Περισσότερα χρήσιμα θα βρεις στο μπλογκ του φίλου καλλιτέχνη Δήμου Δημητρίου, που αποτελεί σπάνια περίπτωση Ελληνα στοχαστή των δικτύων
    http://dromos1.wordpress.com

  8. animats Says:

    @omadeon 2:14
    πολύ νηφάλιο σχόλιο, ειδικά οι δύο τελευταίες παράγραφοι θεωρώ ότι δίνουν στο επεισόδιο της Καβάλας τη σωστή διάσταση τοποθετώντας το στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης ενός παλαιότερου, εδραιωμένου και κατεστημένου μηχανισμού με ένα κατά πολύ … νεότερο, που ακόμα ψάχνεται

    κάτι τέτοιο είχα αντιληφθεί και από την πλευρά μου για την Καβάλα, ας αντλήσουμε από αυτό διδάγματα και ας τα έχουμε υπόψη για το μέλλον

    δε μπορώ να μη σχολιάσω και τη φράση σου » … αδιάκοπη ανάλυση των διαλόγων και των προβλημάτων του διαλόγου …», καθώς μου φέρνει στο μυαλό εκείνη την υπέροχη ταινία του anim-ιστα (για να τιμήσω και το nick μου) Jan Svankmayer με τίτλο «conversation on conversation»

  9. animats Says:

    @omadeon 2:37 (ΥΓ)
    το ΥΓ είναι ακόμα πιό ξεκάθαρο από το προηγούμενο σχόλιο (2:14)

    κάτι τέτοιο προσπάθησα να πω κι εγώ σε μια φράση, γράφοντας στο post πως «εκδηλώσεις όπως αυτή της Καβάλας …. δείχνουν πως οι εκδηλώσεις σαν κι αυτή δε χωράνε το blogging»

    να προσθέσω οτι ο dermes όχι απλώς ανέλαβε την ευθύνη (και αυτό θεωρώ τον τιμά και το λέω χωρίς να τον γνωρίζω τον άνθρωπο), αλλά δεν είναι κρίμα λόγω αυτού του φραστικού επεισοδίου (για το οποίο δεν βλέπω κανέναν από τους παρόντες στην Καβάλα να του καταλογίζει προσωπική ευθύνη) να αναγκαστεί να κλείσει το blog του; άλλη μια περίπτωση αυτο-λογοκρισίας και μάλιστα ακραίας

    χωρίς να επιχειρώ να μειώσω τα υπόλοιπα σημεία των όσων γράφεις, νομίζω ότι στον πυρήνα της προσέγγισής σου είναι η φράση που αναφέρεις για τις » … στιγμές που χάσαμε τον έλεγχο και αποκαλύψαμε τι έκρυβε ο νους μας .. .»

    αυτό ακριβώς είναι το κομβικό σημείο, στην ανακάλυψη / αποκάλυψη του τόσο, μα τόσο «ανοίκειου εαυτού μας» (χρησιμοποιώ τη λέξη με την έννοια που της έδωσε ο Φρόυντ στο περίφημο άρθρο του για το ανοίκειο πριν από περίπου 90 χρόνια), μια ανακάλυψη που τρόμαξε και τον ίδιο τον Φρόϋντ όταν κατανόησε τι ήταν αυτό που μόλις είχε ανακαλύψει

    ευχαριστώ για το λινκ, σπεύδω …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: